“Baby Mail”/ Kur fëmijët dërgoheshin tek të afërmit përmes postës ashtu si letrat

Kur Shërbimi Postar në Shtetet e Bashkuara prezantoi sistemin e ri në vitin 1913, shumë amerikanë e shfrytëzuan atë mundësi për të pasur qasje në të gjitha llojet e mallrave dhe shërbimeve. Ajo risi  ishte një lehtësim i mirëpritur për shumë njerëz.

Shërbimi i ri nënkuptonte që njerëzit kishin tashmë mundësi që të dërgonin çdo gjë me një peshë deri në 22.6 kg, ndryshe nga dikur kur kërkohej që një pako e pranueshme nga posta të peshonte jo më shumë se 1.8 kg. Në fakt, vendimi i postës për të filluar dërgimin e paketave dhe pakove të mëdha, ishte një vendim që u vlerësua shumë nga miliona amerikanë, dhe sidomos nga njerëzit që jetonin në komunitetet rurale.

Kështu, përmes postës nisën të dërgohen të gjitha llojet e mallrave, përfshirë qentë, vezët dhe arkivolet. Në atë kohë, nuk kishte udhëzime të qarta që të përcaktonin se çfarë mund dhe çfarë nuk mund të dërgohej përmes postës.

Ndërsa rregullat deklaronin se mund të dërgoheshin me postë vetëm pako më pak se 22.6 kg, ato nuk përjashtonin mundësinë e postimit të qenieve njerëzore. Prandaj, njerëzit filluan që t’i dërgonin tek të afërmit foshnjat dhe fëmijët e tyre të vegjël.

Ata e bënë këtë gjë, pasi e konsideruan si një opsion më të lirë, në krahasim me koston e biletave të trenit. Punonjësit e postës i vunë një emër të veçantë kësaj praktike:“Baby mail”. Dërgimi i fëmijëve përmes postës përfshinte thjesht bartjen apo kalimin e tyre nëpër rrugë. Asgjë tjetër.

Sot mund të duket për të qeshur fakti sesi foshnjat dërgoheshin me postë. Por në atë kohë njerëzit e perceptuan si një mekanizëm praktik. Prindërit që e bënin këtë, ishin më së shumti të shqetësuar se sa e përshtatshme ishte në aspektin ekonomik. Për ta, dërgimi i një fëmije përmes postës tek të afërmit, ishte më lirë sesa blerja e një bilete treni.

Sipas arkivave të postës së SHBA-së, fëmija i parë që u dërgua me postë ishte Xhejms Bigëll në vitin 1913. Ai ishte një foshnjë 8-muajshe që peshonte 4.9 kg, dhe u dërgua nga Ohajo në shtëpinë e gjyshes së tij në Batavia. Prindërit e tij paguan për postën 15 cent dhe 50 dollarë për sigurimin e jetës.

Transporti i suksesshëm i Xhejmsit të vogël në destinacion, i inkurajoi familjet e tjera që të bënin të njëjtën gjë. Gradualisht, u shfaqën histori të ngjashme, teksa shumë prindër ndoqën shembullin. Për shkak të ndihmës së punëtorëve në zonat rurale, prindërit arritën që t’i dërgonin fëmijët e tyre përmes postës.

Ata do t’i bashka-ngjitnin veshjes së fëmijës pullën postare, dhe fëmija do të dorëzohej personalisht tek marrësi i përcaktuar. Ky ishte rasti i Mej Pierstorf, fëmijës 5-vjeçar që u dërgua me postë nga Grangevi në Luiston për të takuar gjyshen e saj.

Në thelb, fëmijët shoqëroheshin në destinacionin e tyre, dhe nuk mbylleshin në kuti si dërgesat e zakonshme postare. Suksesi i këtij lloj shërbimi postar, i atribuohet faktit se shumë punonjës ishin njerëz të besuar tek të cilët mund të mbështeteshe.

Pra, vendimi i prindërve për t’i dërguar fëmijët e tyre me postë, ishte shenjë e besimit të madh që ata kishin tek punonjësit e postës lokale. Fatmirësisht, nuk pati asnjë rast të raportuar të humbjes së fëmijëve gjatë rrugëtimit për në destinacion, apo gjatë “rikthimit tek dërguesi”.

Madje, disa punonjës të postës shkuan aq larg sa që jo vetëm dërgonin foshnjat në destinacion, por edhe kujdeseshin për të sëmurët në çdo shtëpi që vizitonin. Rrugëtimi më i gjatë i kryer në atë kohë përmes postierit, ishte ai i një vajze 6-vjeçare që udhëtoi në 721 ndalesa me tren për një kosto prej rreth 15 cent nga Florida në Virxhinia.

Sa i përket çështjes nëse praktika e dërgimit të foshnjave me postë ishte apo jo e ligjshme, në fillim askush nuk pa ndonjë gjë të keqe në adaptimin e kësaj praktike. Madje, në disa raste “Baby mail” përdorej shumë herë nga e njëjta familje.

Fakti që nuk kishte një rregullore postare kundër këtij fenomeni e bënte të ligjshme atë praktikë. Por dërgimi i foshnjave me postë nuk ishte në asnjë rast qëllimi i sistemit të ri postar, dhe sapo autoritetet e kuptuan se njerëzit po e përdornin atë jashtë qëllimit të synuar, e ndaluan atë.

Në vitin 1920, Departamenti i Postës i dha fund zyrtarisht praktikës së dërgimit të fëmijëve me postë. Kjo ndodhi pasi u zbatuan rregulloret e reja postare që ndalonin dërgimin e qenieve njerëzore me postë.

Nëpërmjet ndihmësit të parë të drejtorit të postës, Gjeneralit Kun, u deklarua se fëmijët nuk do të transportoheshin më nëpërmjet shërbimit të postës. Kështu punonjësve të postës iu ndalua automatikisht dërgimi i njerëzve përmes postës. Me kalimin e kohës, nuk pati më asnjë rast të tillë.

Share With:
Tags
No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.